یک ایستگاه پمپ شهری در یک شهر ساحلی به مدت یازده دقیقه در طول طوفان برق اصلی را از دست داد و ژنراتور پشتیبان هرگز شروع به کار نکرد — زیرا پنل کنترل انتقال به روش معمول تست شده بود: با فشار دادن دکمه تست، نه با قطع برق اصلی. یازده دقیقه بدون فشار در یک شبکه آب به معنای ورود هوا به لولهها، شکایتها در ساعت ۸:۰۰ صبح و یک تیم تعمیراتی است که از همه متنفر است.
انتقال خودکار یک مشکل سیمکشی نیست. این یک مشکل منطقی است و منطق باید موارد خستهکننده را مدیریت کند: افت لحظهای که نیازی به تغییر ندارد، ژنراتوری که شروع به کار میکند اما ولتاژ تولید نمیکند، باری که نباید قبل از آماده شدن به ژنراتور برسد. AMicro PLCبا یک مشت تایمر این کار را بهتر از یک رله ATS ساخته شده برای این منظور انجام میدهد، زیرا میتوانید توالی را ببینید و بدون سیمکشی مجدد آن را تغییر دهید.
توالی که هیچکس نباید به حافظه بسپارد
برق اصلی قطع میشود. اول، یک تایمر تأخیر خاموشی تأیید میکند که قطع واقعی است — یک پنجره ۳–۵ ثانیهای تغییر را در یک چشمک ساده شبکه از بین میبرد، که شایعترین علت خطای کاذب در پنلهای انتقال است. دوم، کنترلکننده تماس شروع را به ژنراتور میبندد و منتظر میماند. سوم، یک بررسی وجود ولتاژ (خوانده شده از تماسهای کمکی ژنراتور یا یک مانیتور فاز) تأیید میکند که ژنراتور زنده و ثابت است. چهارم، بار منتقل میشود. پنجم — و این بخشی است که همه فراموش میکنند — وقتی برق اصلی برمیگردد، کنترلکننده بار را به مدت ۳۰–۶۰ ثانیه بر روی ژنراتور نگه میدارد قبل از اینکه دوباره منتقل کند، بنابراین ماشین بر روی یک شبکه ناپایدار سوار نمیشود.
زمانبندی انتقال باید یک پارامتر باشد، نه یک معما. تأخیر قطع برق اصلی، زمان تثبیت ژنراتور و تأخیر بازگشت را با ثوابت نامگذاری شده در برنامه بنویسید و آنها را در دفترچه راهنما قرار دهید. وقتی مهندس سایت میپرسد چرا انتقال هشت ثانیه طول کشید، پاسخ در LCD و در فایل است، نه در سر کسی. این تفاوت بین یک پنل است که سایت به آن اعتماد دارد و یک پنل است که سایت از آن میترسد.
کل این توالی در حدود پانزده بلوک عملکردی در xLogicSoft جا میشود. SR-22AC-R با هشت خروجی رله برای راهاندازی کنتاکتورها به خوبی آن را اجرا میکند و پرچمهای F (F0 تا F63) وضعیت هر مرحله را بر روی LCD جلویی قابل مشاهده نگه میدارند تا یک تعمیرکار بتواند موقعیت توالی را بدون لپتاپ بخواند. اگر این نگهداری نیست، نمیدانم چیست.
کاهش بار ویژگی ATS است که ژنراتور را نجات میدهد، نه فقط بار را. وقتی ژنراتور کوچکتر از تقاضای کامل کارخانه است — که در اکثر نصبهای پشتیبان اینگونه است — کنترلکننده باید بارهای غیرضروری را به ترتیب تعریف شده قبل از انتقال قطع کند و فقط بعد از اینکه ژنراتور پایدار شد، دوباره آنها را ببندد. توالی یک مجموعه از تایمرها و خروجیهای رله است: برق اصلی قطع میشود، ژنراتور شروع به کار میکند، بارهای ضروری اول منتقل میشوند، سپس پمپها، و سپس بقیه بعد از یک تأخیر تثبیت. بدون آن، ژنراتور تحت بار کامل ناتوان میشود و ولتاژ دقیقاً زمانی که کارخانه به آن نیاز دارد کاهش مییابد.
چرا فقط کنترلکننده ATS اختصاصی را که همه دیگران استفاده میکنند، نخرم؟ زیرا یک ماژول ATS اختصاصی یک جعبه بسته با رفتار ثابت است — شما توالی فروشنده، زمانهای فروشنده و یک تماس تلفنی به فروشنده را زمانی که میخواهید چیزی متفاوت داشته باشید، دریافت میکنید. TheMicro PLCبه شما همان رلهها، همان تایمرها و توالیای را میدهد که میتوانید بخوانید و تغییر دهید. وقتی یک سایت یک ژنراتور دوم اضافه میکند یا میخواهد توالی کاهش بار را تغییر دهد، تغییر یک ویرایش برنامه است، نه یک برد جدید. آن انعطافپذیری بیشتر از تفاوت قیمت ارزش دارد، زمانی که اولین بار یک سیمکشی را نجات میدهد.
آزمایش ژنراتور که واقعاً چیزی را آزمایش میکند
این ارتقاء ارزش دزدی دارد: به جای یک دکمه تست دستی، یک اجرای ژنراتور بدون بار ماهانه را با یک تایمر هفتگی برنامهریزی کنید. کنترلکننده ژنراتور را شروع میکند، به مدت بیست دقیقه آن را اجرا میکند، به طور مختصر از طریق یک تغییر بار میزند، سپس آن را خاموش میکند — در یک شب آرام روز یکشنبه، در شمارش ثبت شده. ژنراتور تمرین میشود، پنل اثبات میشود و سناریوی طوفانی یازده دقیقهای هر ماه به طور واقعی آزمایش میشود به جای هر "زمانی."
یک بررسی خشک و در نظر گرفتن سوخت اضافه کنید: اگر ژنراتور دیزلی است، یک شمارنده ساعتهای کار به شما میگوید که چه زمانی تغییر روغن لازم است و یک زنگ خطر سوخت کم (یک ورودی شناور یا سوئیچ ساده) اپراتور را قبل از خالی شدن مخزن مطلع میکند. ژنراتورها به دلیل پیری نمیمیرند؛ آنها به دلیل عدم انجام آزمایشهای منظم و مخازن خالی میمیرند.
یک سوئیچ سهحالته بر روی پنل قرار دهید — دستی / خودکار / تست — و آن را به درستی سیمکشی کنید. دستی تغییر را تحت کنترل دکمه فشار مستقیم برای نگهداری قرار میدهد، با منطق قفل هنوز فعال تا دو منبع هرگز نتوانند به طور همزمان بسته شوند. خودکار توالی توصیف شده در بالا است. تست به طور خودکار تمرین ماهانه را انجام میدهد: ژنراتور را شروع کنید، ولتاژ را اثبات کنید، منتقل کنید، تحت بار برای دقایق برنامهریزی شده اجرا کنید، دوباره منتقل کنید، متوقف کنید. موقعیت سوئیچ به عنوان یک ورودی دیجیتال خوانده میشود و کنترلکننده ثبت میکند که پنل چه مدت در هر حالت صرف کرده است، که بحث درباره اینکه آیا ژنراتور هرگز واقعاً تمرین شده است یا نه را حل میکند. باور کنید، این بحث در هر سایت اتفاق میافتد، معمولاً بعد از طوفان.
پارانویا که ارزش دارد
منطق انتقال باید به گونهای ایمن باشد که بار را زنده نگه دارد. اگر خود کنترلکننده از کار بیفتد، بار باید بر روی هر منبعی که آخرین بار سالم بود، باقی بماند — این بدان معناست که کنتاکتورها باید به صورت مکانیکی قفل شده باشند، تغییر باید به گونهای سیمکشی شود که حالت بدون انرژی "برق اصلی" باشد و تماس شروع ژنراتور باید در هر نقص کنترلکننده قطع شود. یک کنترلکننده ۹۰ دلاری که از یک مجموعه پمپ ۴۰,۰۰۰ دلاری محافظت میکند، تنها در صورتی ارزش دارد که حالت خرابی آن کارخانه را نکشد.
پنل را به گونهای آزمایش کنید که قرار است خراب شود. کلید برق اصلی را بکشید، ساعت را تماشا کنید و ببینید فشار آب واقعاً چقدر طول میکشد. سپس زمانبندی را اصلاح کنید تا انتقال برای همه به جز ثبتکننده دادهها نامرئی باشد. این تفاوت بین یک ATS است که روی کاغذ وجود دارد و یک ATS است که در طوفان کار میکند.












